Burn-out, hoera ik mag leren

Burn-out, hoera ik mag leren

Een aantal jaar terug viel ik voor de 2e keer in het gat dat Burn-out heet.
Ik was weer opnieuw in mijn eigen valkuil gevallen.

Mijn werk

Ik werkte op dat moment bij een bedrijf op de financiële administratie en had het daar qua werk best naar mijn zin. Ik had een half jaar daarvoor een nieuwe collega gekregen die ik had ingewerkt en het vak deels had geleerd. Ik vond dat ontzettend leuk en leerzaam. Ik werd daarbij enorm met mijzelf geconfronteerd. Ik kan nogal ongeduldig zijn in mijn uitleg als iemand niet meteen oppakt wat ik bedoel. Gelukkig kende ik mijzelf toen al een beetje en had ik mijn ongeduld ook bespreekbaar gemaakt. Ik had kenbaar gemaakt dat het niet aan mijn collega lag maar dat dit mijn eigen frustratie was omdat ik niet instaat was om het meteen zo uit te leggen dat zij het in 1 keer snapte.

In mij huist op de achtergrond dan ook een enorme perfectionist. Ik wil het altijd in 1 keer goed doen en heb er een grondige hekel aan om de dingen over te moeten doen.

Veranderingen

Samen met de komst van mijn nieuwe collega mocht ik een stapje hoger gaan werken en de senior van de afdeling gaan ondersteunen, onderzoek gaan doen en een nieuw systeem gaan implementeren. Dit vond ik ontzettend leuke werkzaamheden om te doen, maar omdat alles nieuw was en er een behoorlijke tijdsdruk op mij gelegd werd om alles onder de knie te krijgen, raakte ik verstrikt in de hoeveelheid werk met als gevolg dat ik mijzelf volledig voorbij liep en het niet allemaal voor elkaar kreeg. Mijn angst om dit kenbaar te maken (want de perfectionist in mij vond dat ik het allemaal gemakkelijk aan moest kunnen en moest snappen) en dan een stap terug te moeten doen was huizen hoog.

Op de koop toe kwam er ook nog een nieuwe manager. Een nieuwe manager die vragen begon te stellen en dwars door mijn energie heen walste. Ik begon mij naar zijn wensen aan te passen om het allemaal goed te doen, durfde geen nee meer te zeggen en werd hoe langer hoe ongelukkiger op de plek waar ik zat. Mijn collega’s begrepen mij niet meer en ik hen niet. Mijn werktempo racete echt achteruit dus ik ging werk mee naar huis nemen. Oei, dat is wel de grootste fout die je maken kunt.

20170906 Fouten

(klik op de foto voor een vergroting)

Luister naar je intuïtie en voorkom stress

Als ik hierop terug kijk, dan kan ik maar 1 ding concluderen. Ik heb veel te lang niet geluisterd naar de signalen van mijn lichaam. Ik had namelijk een half jaar voordat ik met deze burn-out uitviel mijn achillespees gescheurd tijdens het sporten. Dat is niet een lullige blessure maar al wat ik deed was vragen of een van mijn collega’s mijn laptop thuis wilde installeren zodat ik vanuit huis toch mijn werk kon blijven doen. Snap je wat ik bedoel? Mijn lichaam zij stop, het is genoeg zo, je moet thuisblijven en voor jezelf zorgen. Dat betekent luisteren naar je lichaam en het de rust geven die het nodig heeft. Dus niets doen, op de bank hangen en in bed liggen. Want met een gescheurde achillespees mag en kun je de eerste 5 weken echt niets.

Nee ik ging gewoon aan het werk en op de koop toe werd mijn baas ook nog boos als ik niet onmiddellijk de telefoon opnam om de ad hoc zaken te regelen.

Dit continu negeren van de signalen van mijn lichaam en het onbestemde onderbuikgevoel wat mij steeds maar vertelde dat het tijd was om iets anders te gaan doen resulteerde bij mij dus voor de 2e keer in een burn-out.

De harde les die ik mocht leren

De les die ik hieruit geleerd heb is wel, dat sterk zijn niets te maken heeft met veel en hard werken en altijd voor een ander klaar staan. Nee, sterk zijn is op tijd je grenzen aangeven en te allen tijden heel erg goed voor jezelf zorgen.

Dat leren om mijn grenzen aan te geven was nog best een heel ding voor mij. Om te beginnen heb ik dat van huis uit niet geleerd. Bij ons kon je altijd doorgaan tot het gaatje zeg maar en dan had je een draai om je oren te pakken. Daarnaast kon en mocht ik de ene dag dingen wel waar ik er de volgende dag een pak slaag voor kreeg. Niet echt bevorderlijk om als kind te leren waar “strakke” grenzen liggen en deze af te tasten.

Naast het grenzen leren stellen had ik nog iets waar ik echt aan mocht gaan werken en dat was het feit dat ik mijn emoties niet durfde te tonen. Ook zo’n dingetje uit mijn jeugd. Voor mij was en is ook nu nog vaak het tonen van emoties een taboe. Door het tonen van emoties stel je jezelf kwetsbaar op. Nu is dat kwetsbaar opstellen bij mij niet iets dat ik van nature doe omdat ik in mijn kwetsbaarheid over het algemeen onderuit gehaald of misbruikt werd. Dit heeft er bij mij voor gezorgd dat ik al vroeg in mijn jeugd mijn kwetsbaarheid en zo ook mijn emoties verstopte achter een dik ondoordringbaar masker. Mijn masker bestond dan ook vooral uit het inzetten van de tegenaanval.

Nu mocht ik dus leren mijn grenzen aan te gaan geven op een rustige duidelijke manier en leren mijn kwetsbaarheid te laten zien.

20170823 Geboorte Zo Jezelf

(klik op de foto voor een vergroting)

Wat mij de oplossing bracht

Ik merkte dat dit echt nodig was om uit mijn burn-out te komen en om verdere stappen te kunnen gaan zetten in mijn leven en ben daarom met een Innerlijk Kind training begonnen. 2 jaar heb ik mij ondergedompeld in dit werk en de methoden die hier gebruikt worden. Samen met een groep ontzettend fijne mensen waar ik heel veel van mocht leren, juist omdat zij mij zo ontzettend spiegelden en 3 fantastische coaches om ons allemaal te begeleiden in alles wat wij in deze reis met elkaar tegen kwamen.

Dat heeft mij uiteindelijk gebracht tot wie ik nu ben. Niet meer overmand door emoties uit het verleden en niet meer iemand die zichzelf volledig wegcijfert maar iemand die tijdig en duidelijk haar grenzen aangeeft. Niet meer iemand die verzuipt in het verdriet van anderen maar nu met empathie kan luisteren naar wat de ander beweegt en ervaart om zo de spiegel te kunnen zijn voor die persoon zonder zelf te verdwalen.

Ja, dit heeft mij zo ontzettend veel gebracht, ik ben nog iedere dag zo ontzettend blij dat ik deze stappen gezet heb en ik kan terugkijkend op mij 2e burn-out alleen nog maar zeggen “Hoera, ik had een burn-out” en ben daardoor enorm gegroeid als persoon.

Lieve groet,
Ditte

Commentaar Toevoegen

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *