Help ik ben iets kwijt, mijzelf

Help ik ben iets kwijt, mijzelf

Afgelopen week had ik een thema lesdag bij Mens en Intuïtie. Ik hou ervan om thema lesdagen te hebben. Op zulke dagen wordt een onderwerp extra toegelicht. Voor mij was dit een dag met zeer diepgaande gesprekken, onderzoeken en prachtig energetisch werk.

Het thema van deze dag was plaatjes. Hu plaatjes, zul je jezelf misschien afvragen. Wat wordt daar nu weer mee bedoelt? Kunnen we niet gewoon Nederlands praten?

Ja hoor, dat kan. Het is maar net hoe je het noemt. Plaatjes kunnen van alles zijn. Je kunt ze ook overtuigingen noemen of patronen maar ook kunnen plaatjes dat zijn wat je met de paplepel van thuis hebt meegekregen.

Herinneringen

Zo zie je maar weer. Het woord plaatjes zegt niet zoveel. Het is een manier om te benoemen waar je tegenaan loopt en zo zijn er ook vele manieren om deze “plaatjes” te elimineren of te integreren.

We hadden het erover dat plaatjes eigenlijk altijd herinneringen van voorvallen uit het verleden zijn die aan een onprettige emotie gekoppeld zijn en omdat je deze emotie eigenlijk niet meer wilt voelen vermijdt je hem. Ons lichaam maar vooral ons brein is daar uitermate goed in. Dit doet hij door bijvoorbeeld overtuigingen te bedenken of om vergelijkbare situaties maar helemaal uit de weg te gaan. Toch komt er bij de meeste van ons een moment dat we deze pijnlijke herinneringen niet meer uit de weg kunnen gaan. Want als je maar lang genoeg niet luistert naar de signalen van je lichaam en deze steeds uit de weg gaat dan komt er een moment dat je lichaam keihard op de rem trapt. Je krijgt dan bijvoorbeeld een burn-out, een ongeval of in het ergste geval wordt je heel ernstig ziek met alle gevolgen van dien.

Klachten

Over het algemeen komen zulke klachten niet van de ene op de andere dag. In de meeste gevallen heeft jouw lichaam al meerdere malen signalen afgegeven dat het genoeg is. Denk maar eens aan chronische vermoeidheid of een steeds maar terugkerende verkoudheid of een griep. Ook andere klachten zoals bijvoorbeeld een verstuikte enkel zijn van dit soort signalen die je vertellen dat je rust moet nemen en naar binnen mag keren.

Nu is het zo dat jij je op een bewust niveau helemaal niet hoeft te herinneren waar een onprettige emotie die jij voelt aan gekoppeld is. Je lichaam is namelijk een heel bijzonder samengesteld geheel van cellen en deze hebben allemaal stuk voor stuk een geheugen. Niet het geheugen zoals in onze hersenen, nee een ander geheugen. Meer een emotioneel geheugen en een geheugen voor gevaar. Bedenk maar eens hoe het werkt als jij bij een hete kachel in de buurt komt. Dan hoef je echt niet eerst bewust na te denken dat je er niet aan moet komen hoor. Dan zorgt jouw lichamelijke reactie er automatisch voor dat je er zo ruim omheen loopt dat je jezelf niet kunt branden. Dat is typisch iets voor het geheugen van jouw cellen.

Verbinden van binnenuit

Door nu jezelf te verbinden met de reacties in je lichaam en aandacht aan het gevoel te geven en niet meer aan het verhaal dat zich in je hoofd vormt maar puur aan dat wat je voelt in je lichaam, kun je jouw cellen vertellen dat er in sommige situaties geen gevaar schuilt of dat de pijn die je voelt niet de pijn is van nu maar pijn uit een eerder moment in jouw leven of misschien zelfs wel in het leven van je oma.

Ja, ook dat kan, want jij bestaat energetisch uit ‘herinneringen’ van jouw voorouders. Hoe dat kan? Nou eigenlijk is dat niet eens zo heel moeilijk. Je bent gemaakt uit een zaadcel van je vader en een eicel van je moeder en die zijn beiden weer gemaakt door hun vader en moeder. Al die cellen hebben een geheugen net als de cellen in jou lichaam. Eenmaal opgeslagen herinneringen worden zo doorgegeven via de cellen aan de volgende generatie. Zo geef jij ook jouw cel herinneringen weer door aan jouw kinderen.

Honden

Een heel makkelijk voorbeeld is bijvoorbeeld angst voor honden. Je kunt je niet herinneren dat je ooit iets naars hebt meegemaakt met betrekking tot een hond en toch voel je een enorme angst voor het dier. Als je dan terug gaat kijken naar jouw familielijn ”het mooiste is als je dit nog kunt navragen bij je vader en of moeder” dan kom je er hoogstwaarschijnlijk achter dat een van jouw voorouders ook bang was voor honden, waardoor doet er niet zoveel toe. Op dat moment weet je dus bewust dat jouw angst voor honden geen terechte angst is. Als je je dat bewust bent kun je ook bewust de herinnering van jouw cellen een seintje gaan geven dat er geen gevaar dreigt en zo kun je het geheugen van jouw cellen als het ware overschrijven. Het leuke daarvan is dat je door deze verandering ook een verandering teweeg brengt voor de generaties na jou.

Geheugen

Celgeheugen veranderen is soms heel lastig, vooral als patronen al heel diep geworteld zitten en overgegaan zijn van generatie op generatie. Toch is het niet onmogelijk om het te veranderen. Zelf werk ik daarvoor met NEI (Neuro Emotionele Integratie), healing en Bach Bloesem remedies ter ondersteuning. Zomaar een aantal methoden die hun werk op celniveau doen.

Rode knoppen

Drukt er bij jou wel eens iemand onbedoeld op die rode knop, waardoor je explodeert? Dat gebeurt iedereen vroeg of laat wel eens en het is ook heel gezond dat dit gebeurd. Anders zou je alle woede, verdriet en andere emoties alleen maar in jezelf opslaan en dat kan heel kwalijke gevolgen hebben. Zo kun je, als je niet oppast en je emoties altijd onderdrukt, ongemak en ziekten ontwikkelen. Dus boos zijn is goed voor je en mag. Natuurlijk is het niet fijn maar zeker wel nodig. Alleen als de emotie jou overneemt en je in je functioneren belemmerd dan is het wel zaak om hier iets mee te gaan doen. Buiten dat het niet fijn is voor jezelf is het ook lastig voor je omgeving als jij niet meer kunt functioneren omdat je overmand wordt door je emoties. Als dat gebeurt kun je ervoor kiezen om je emoties aan te kijken. Om dit te doen moet je best wel uit je comfortzone stappen en daar is moed voor nodig. Ja, je leest het goed uit je comfortzone om je raakbaarheid te tonen en niet om spannende dingen te ondernemen die je nog nooit gedaan hebt.

Comfortzone

Comfortzone was een van de onderwerpen die tijdens de themadag besproken werden en wow, er viel ineens een muntje bij mij. Comfortzone is helemaal niet het lef hebben om dingen te ondernemen die je nog nooit gedaan hebt. Nee, comfortzone is het afpellen van jouw beschermende lagen zodat de onderliggende lagen weer zichtbaar worden. Die lagen waar je een bescherming omheen gebouwd hebt omdat de laag eronder niet comfortabel voelde. Wat een eye-opener. Uit je comfortzone betekend dus eigenlijk raakbaar of ook wel kwetsbaar durven zijn en dan vervolgens vanuit deze kwetsbaarheid te handelen. Raakbaar of kwetsbaar zijn betekent voelen. Voelen wat iets of een opmerking met je doet, hierbij stil staan en onderzoeken waarom jij je geraakt voelt, waar je lichaam om aandacht vraagt en wat het je wil vertellen. Als je dit kunt onderzoeken dan kom je er achter of dat wat je voelt iets is dat je herkent uit je verleden of dat dit een nieuw gevoel is. Uit je comfortzone komen is ook in alle situaties het gevoel er gewoon laten zijn en het niet weg stoppen voor een later moment. Als je je hoofd stoot wacht je toch ook niet tot je thuis bent met AUW roepen.

Ook jij mag stralen

Ik help jou met het vinden van die verbinding. Ik help je om uit je denken naar je voelen te gaan en door het voelen te ontdekken waaraan jij nog aandacht aan mag schenken. Ik help jou door een stukje op je pad mee te lopen, door je handvatten aan te reiken waarmee je zelf weer verder kunt, door je te laten zien en voelen waar de pijnpunten zitten en je te helpen om ze raakbaar te maken zodat je ze kunt oplossen.

Om dit allemaal te kunnen werk ik op mijn specifieke manier, ik gebruik daarbij de methoden en technieken die ik geleerd heb maar ook mijn eigen levenservaring en kennis die ik in de loop der jaren heb opgedaan.

Je hoeft je niet alleen te voelen in je verhaal. Ik ben er voor je om te luisteren, te ondersteunen en om mijzelf een tijdje ”zolang als voor jou nodig is” met je te verbinden. Dit doe ik door je te begeleiden in een individueel coachtraject waarin jij de vraag stelt en ik samen met jou op zoek ga naar het antwoord. Door deze manier van werken vind je jouw eigen oplossingen die je dan meteen in de praktijk kunt brengen waardoor je heel snel resultaat ziet in je functioneren wat weer een onmiddellijk effect heeft op je omgeving.

2 Commentaren

  • Ilse Geplaatst 6 juni 2018 21:52

    Hey Ditte,

    Herkenbaar de rode knop. Die kunnen knap in de weg zitten. I had er ook 1 (meerdere hoor (haha) Als ik mensen vroeg en ze gaven mij niet het antwoord wat ik graag wilde horen dan werd ik erg verdrietig en voelde me afgewezen. Nu ik weet waar dat vandaan kom kan ik er beter mee om gaan. Gezonde groet Ilse

    • Ditte Pelser Geplaatst 7 juni 2018 23:32

      Hoi Ilse,

      Wat ontzettend fijn dat je nu weet waar het vandaan komt en daardoor ook werkelijk de emotie hebt kunnen aanpakken.

      Ja we hebben allemaal rode knopen opgelopen in ons leven, De kunst is om de pijn van die rode knop op te ruimen.

      Lieve groet,
      Ditte

Commentaar Toevoegen

Laat een reactie achter op Ditte Pelser Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *